روند برش پارچه بافته شده

قبل از برش، ابتدا باید یک نقشه تخلیه بر اساس نمونه انتخاب کنیم. "کامل، منطقی و اقتصادی" اصل اصلی تخلیه است. فرایندهای اصلی در فرآیند برش عبارتند از:

(1) هنگامی که شما کشیدن، کم کردن مقدار و توجه به اجتناب از نقص.

(2) برای دسته های مختلفی از پارچه های رنگ شده یا شن و ماسه شسته شده، باید آن را به صورت دسته ای برش کنید تا از تفاوت رنگ در لباس های مشابه جلوگیری شود. برای پدیده تفاوت رنگ در یک پارچه، تخفیف تفاوت رنگ مورد نیاز است.

(3) توجه به موضوع ابریشم پارچه و جهت موضوع ابریشم از لباس به منظور رعایت الزامات فنی. برای پارچه های شمع (مانند مخملی، مخملی، مخملی و غیره)، تخلیه نباید معکوس شود، در غیر این صورت رنگ لباس را تحت تاثیر قرار خواهد داد. عمق نور

(4) برای پارچه ریزه، توجه به هم ترازی و موقعیت نوارها در هر لایه به منظور اطمینان از سازگاری و تقارن نوار در لباس.

(5) برش مورد نیاز دقیق است و خط صاف و صاف است. نوع پوشش باید بیش از حد ضخیم نباشد و لایه های بالایی و پایین تر از پارچه چاقو نیست.

(6) لبه چاقو را براساس علامت هم ترازی الگو برش دهید.

(7) هنگام استفاده از علامت سوراخ مخروطی، باید توجه داشت که به ظاهر لباس تاثیر نمی گذارد. بعد از برش، تعداد موجودی ها و کار بازرسی باید انجام شود، و بسته ها باید با توجه به مشخصات لباس، و شماره بلیط، محل و مشخصات باید متصل شود.

دوخت دوخت

دوخت دوخت فرایند مرکزی پردازش پوشاک است. دوخت لباس را می توان به دوخت ماشین و دوخت دست با توجه به سبک و سبک صنایع دستی تقسیم کرد. جریان در روند دوختن

استفاده از پوشش چسب در پردازش لباس نسبتا شایع است و عملکرد آن ساده کردن فرآیند دوخت، ایجاد کیفیت لباس یکنواخت، جلوگیری از تغییر شکل و چین و چروک ها و نقش خاصی در یک ظاهر طراحی لباس . انواع پارچه های غیر بافته شده، پارچه های بافته شده و لباس بافتنی بیشتر به عنوان پارچه پایه استفاده می شود. استفاده از پوشش چسب باید با توجه به پارچه و قطعات انتخاب شود و زمان، دما و فشار پیوند باید دقیقا درک شود، به طوری که برای رسیدن به نتایج بهتر. .

در پردازش لباس های بافته شده، بافت های مختلف بر اساس قطعه لباس بر اساس یک قاعده خاص مرتب می شوند تا یک خیاط زیبا و زیبا ایجاد شود. بخیه ها را می توان تقریبا به چهار نوع زیر تقسیم کرد:

دوختن زنجیر

بخیه های زنجیره ای از یک یا دو بخیه ساخته می شوند. یک رشته یک نخ یک زنجیر تک موضوع است. مزیت این است که مقدار سیم مورد استفاده در واحد طول کوچک است و مضر این است که اتصال لبه هنگام وقوع زنجیره سیم شکسته می شود. دوخت دوخت دوتایی یک دوخت زنجیر نامیده می شود. این یک موضوع سوزنی و یک موضوع قلاب است. کشش و استحکام بهتر از سوزن قفل است و پراکندگی آن آسان نیست. بخارات زنجیره ای تک خط اغلب برای سرامیک بالا، کف دست و پا و کراوات برای کت و شلوار مناسب استفاده می شود. بخیه های دوجداره اغلب برای جوش، دوختن، درز، پشت و درزهای جانبی، کمربندهای الاستیک، و غیره استفاده می شود که بیشتر شبیه شده و بیشتر تحت تأثیر قرار می گیرند.

کوک کردن قفل

همچنین به عنوان خط دوخت شاتل شناخته می شود، دو دوخت در مواد دوخت متقابل هستند. هر دو انتهای مواد دوخت مشابه شکل هستند و کشش پذیری و کشش ضعیف است، اما دوختن بالا و پایین تنگ است. بخیه های قفل خطی شایع ترین بخیه ها برای دوختن است. آنها اغلب برای دوخت دو تکه دوخت به دلیل مقدار کمی از موضوع و کشش پذیری ضعیف استفاده می شود. مانند جویدن، دوختن، بسته بندی کردن و غیره

دوختن بیش از حد

این یک بخیه است که توسط تعدادی از بخیه ها بر روی لبه های درز پیچیده شده است. این نام با توجه به تعداد بخیه هایی که کوک را تشکیل می دهند نامیده می شود (بیش از حد تک لایه، بیش از حد دو ردیف و ... بیش از شش شکاف). در این مشخصه، لبه مواد دوخت پیچیده شده است تا لبه پارچه از بین برود. هنگامی که جوش شبیه است، رشته فوقانی و موضوع پایین را می توان به میزان مشخصی به یکدیگر منتقل کرد، بنابراین درزگیر دارای الاستیک خوب است، بنابراین به طور گسترده ای برای لبه پارچه بافته شده استفاده می شود. شلوارهای سه خطی و بیش از چهار خط، لبه لباس های معمولی مورد استفاده قرار می گیرند. Overlock و خط ششهای نازک پنج خط نیز به عنوان "دوخت کامپوزیت" نامیده می شوند، که از یک لولا دو خط و یک تک لکه سه خطی یا چهار خطی تشکیل شده است. بزرگترین ویژگی آن قدرت قوی آن است که می تواند در همان زمان با درزها ترکیب شود، بنابراین چگالی درزها و بازده تولید دوخت افزایش می یابد.

دوخت کشش

این شامل دو یا چند موضوع سوزنی و یک خط قلاب است و گاهی اوقات یک یا دو خط تزئینی به طرف جلو اضافه می شود. بخیه های کششی با قدرت قوی، کشش پذیری خوب و دوخت صاف مشخص می شوند. در بعضی موارد (از جمله درزهای دوختن)، آنها از لبه های پارچه جلوگیری می کنند.

علاوه بر دوخت پایه، روش دوخت پایه، روش های پردازش مانند shirring و apiqué را با توجه به سبک و نیازهای فرآیند مورد استفاده قرار می دهد. انتخاب سوزن، نخ و دوخت چگالی در دوخت لباس بافته شده باید با توجه به نیاز به ساختار و ساختار پارچه.

سوزن ها را می توان با "نوع و شماره" طبقه بندی کرد. با توجه به شکل، سوزنها را می توان به انواع S، J، B، U و Y تقسیم کرد که مربوط به پارچه های مختلف می باشد و از سوزن مناسب استفاده می شود.

ضخامت سوزن های مورد استفاده در چین با تعداد مشخص می شود و ضخامت آن با افزایش تعداد ضخیم تر و ضخیم تر است. تعداد سوزن های مورد استفاده در پردازش لباس معمولا از شماره 5 تا شماره 16 است و پارچه های مختلف پوشاک متفاوت هستند. سوزن ضخیم و نازک

انتخاب شالها باید به طور کلی با همان کیفیت و رنگ به عنوان پارچه (به جز برای طرح های تزئینی) باشد. بخشی به طور کلی شامل یک نخ، نخ پنبه، یک نخ پنبه / پلی استر، نخ پلی استر و مانند آن است. هنگام انتخاب جواهرات، از جمله کیفیت رنگ، انقباض، سرعت و غیره، توجه به کیفیت نخ را در نظر بگیرید.

تراکم بخیه، درجه تراکم پای اشاره گر است که توسط تعدادی از بخیه های موجود در داخل 3 سانتی متر از سطح پارچه محاسبه می شود و همچنین می تواند با تعداد پین هال ها در پارچه 3 سانتیمتر بیان شود.

دوخت لباس به طور کلی مستلزم منظم و زیبایی است و هیچ عدم تقارن، چرخاندن، چسبیده شدن و غرق شدن وجود ندارد. در پارچه خیاطی، توجه به پاره شدن الگوی دوخت توجه کنید، نوارها متقارن هستند. به جدول 1-5 و شکل 1-14 مراجعه کنید. الزامات دوخت یکنواخت و مستقیم است، قوس دور و صاف است؛ خط مماس از لباس صاف و بدون چین و چروک است. دوخت در شرایط خوب، بدون خط شکسته، خط شناور، خط کشیدن و غیره؛ قطعات مهم مانند یقه نباید سیمی باشد. .

دکمه کلید هال

سوراخ های کلیدی و ناخن ها در لباس معمولا ماشینکاری می شوند و گارمتی ها به شکل سوراخ های مسطح و چشم شکل می گیرند که معمولا به عنوان سوراخ های خواب و چشمان کبوتر شناخته می شوند.

سوراخهای خواب (شکل 1-15) معمولا در محصولاتی مانند پیراهن، دامن و شلوار استفاده می شود. چشم از کبوتر (نگاه کنید به شکل 16-16 و شکل 1-17) برای لباس های پیراهن مانند بلوز و مناسب استفاده می شود. کلید های کلیدی باید به نکات زیر توجه داشته باشند: (1) موقعیت جغرافیایی درست است. (2) آیا اندازه نیکل و اندازه و ضخامت دکمه همسان هستند. (3) آیا باز کردن پرچین قطع شده است. (4) اگر کشش (کشش) یا لباس بسیار نازک باشد، از یک سوراخ کلید برای تقویت لایه داخلی استفاده کنید. دوخت دکمه باید به موقعیت نازک باشد، در غیر این صورت لباس به دلیل پیچش نادرست دچار تحریف و چرخش خواهد شد. در زمان دست و پنجه نرم، باید توجه داشت که آیا مقدار و مقاومت موضوع اتصال برای جلوگیری از افتادن دکمه کافی است و اینکه آیا تعداد پیچ های روی پارچه پارچه ضخیم کافی است.

اتو کردن

مردم اغلب از "سه نقطه دوخت و هفت نقطه اتو کردن" برای تقویت اتو کردن یک روند مهم در پردازش پوشاک است.

نقش اصلی اتو کردن سه برابر است:

(1) از طریق اسپری کردن و اتو کردن، چروک ها را از روی لباس بردارید و چروک را صاف کنید.

(2) پس از درمان حرارت، ظاهر لباس صاف است، و جوش و خطوط مستقیم هستند.

(3) با استفاده از تکنیک های اتو "بازگشت" و "کشیدن" به طور مناسب تغییر ضخامت فیبر و تراکم و جهت طناب و بافت پارچه را تغییر دهید و شکل سه بعدی لباس را به منظور رعایت الزامات از بدن انسان و دولت فعال، به طوری که لباس به شکل می رسد. زیبا و راحت پوشیدن

چهار عنصر اساسی که روی اتو کردن پارچه تاثیر می گذارد دما، رطوبت، فشار و زمان است. درجه حرارت اتوفون عامل اصلی اثرات اثر اتو است. استحکام دمای اتو کردن پارچه های مختلف یک موضوع کلیدی در اتمام لباس است. اگر دمای اتو کردن خیلی پایین باشد، اثر اتو بردن نمی شود؛ اگر درجه حرارت اتو کردن بیش از حد بالا باشد، لباس ها پاک می شوند و آسیب می بینند.

دمای اتو کردن الیاف مختلف نیز تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله زمان تماس، سرعت حرکت، فشار اتو، حضور یا عدم پارچه، ضخامت پارچه و رطوبت است.

پدیده های زیر باید در طول اتو کردن اجتناب شود:

(1) آئورورا و سوزاندن در سطح لباس به علت دمای بالای اتو کردن.

(2) سطح لباس با ریزم و چین و چروک رها شده است.

(3) قسمت نشتی وجود دارد.

بازرسی پوشاک

بازرسی از لباس باید در کل فرایند پردازش مانند برش، دوختن، چفت و بست و سوراخکاری انجام شود. محصول کامل باید قبل از بسته بندی و ذخیره سازی به طور کامل بررسی شود تا کیفیت محصول را تضمین کند.

محتوای اصلی بازرسی محصول به پایان رسید:

(1) آیا سبک همان تایید است.

(2) آیا اندازه مشخصات مطابق با الزامات ورق روند و نمونه است.

(3) آیا دوخت درست است یا خیر، به طور منظم یا صاف است.

(4) بررسی کنید که لباس پارچه نوار صحافی است.

(5) آیا موضوع ابریشم پارچه درست است، آیا نقص در پارچه وجود دارد، و نفت وجود دارد.

(6) آیا در یک قطعه لباس، یک مشکل انحراف رنگی وجود دارد؟

(7) آیا اتو کردن خوب است.

(8) آیا چسباندن چسبنده است و آیا خونریزی وجود دارد.

(9) آیا موضوع سر تعمیر شده است؟

(10) لوازم جانبی لباس کامل است.

(11) آیا اندازه لباس، آب شستشو، علامت تجاری و غیره با محتوای محموله واقعی سازگار است و موقعیت صحیح است.

(12) آیا شکل کلی لباس خوب است؟

(13) آیا بسته بندی مورد نیاز است.

بسته بندی و ذخیره سازی

بسته بندی لباس را می توان به دو نوع تقسیم کرد: حلق آویز و بوکس. بوکس معمولا بسته بندی داخلی و خارجی دارد.

بسته بندی داخلی به یک یا چند قطعه لباس به یک کیسه پلاستیکی اشاره دارد. شماره مورد و اندازه لباس باید با آنچه که در کیسه پلاستیکی مشخص شده است، سازگار باشد و شرایط بسته بندی صاف و زیبا باشد. برخی از سبک های خاصی از لباس باید به طور خاص در طول بسته بندی درمان شوند. به عنوان مثال، لباس های چروک مانند باید به صورت پیچ خورده پیچیده شده برای حفظ سبک خود را.

بسته بندی بیرونی به طور کلی در کارتن بسته بندی می شود و اندازه و رنگ مطابق با نیاز مشتری یا دستورالعمل های دستور کار است. فرم بسته بندی به طور کلی مخلوط کد مخلوط رنگ، کد منحصر به فرد تک رنگ، کد مخلوط تک رنگ، کد رنگ منحصر به فرد کد 4 است. هنگام بسته بندی، توجه به کمیت کامل و تطبیق رنگ و رنگ دقیق است. جعبه بر روی جعبه بیرونی نشان داده شده است، نشان دهنده مشتری، بندر حمل و نقل، شماره جعبه، مقدار، کشور مبدا و غیره است. محتوای با کالاهای واقعی سازگار است.

بازرسی پارچه

کیفیت پارچه های خوب بخش مهمی از کنترل کیفیت محصولات نهایی است. از طریق بازرسی و اندازه گیری پارچه های ورودی، میزان صحت پوشاک می تواند به طور موثر بهبود یابد.

بازرسی پارچه شامل هر دو کیفیت ظاهر و کیفیت ذاتی است. ظاهر به طور عمده آزمون که آیا پارچه آسیب دیده، نقاشی شده، نقاشی بافت، تفاوت رنگ و غیره. پارچه های شسته شده همچنین باید توجه به وجود شستشوی شن و ماسه، کوره های مرده، ترک ها و سایر نقاط شستشوی شن و ماسه نیز داشته باشند. نقص هایی که بر روی ظاهر تاثیر می گذارد، در حین بازرسی علامت گذاری می شوند و در هنگام برش دادن اجتناب می شود.

کیفیت ذاتی پارچه ها به طور عمده شامل انقباض، استحکام رنگ و وزن گرم (mmi، اونس) می باشد. هنگام انجام نمونه برداری بازرسی، نمونه هایی با انواع مختلف و رنگ های مختلف تولید شده توسط تولید کنندگان مختلف باید برای تست برای اطمینان از صحت داده ها برش داده شوند.

در عین حال، مواد کمکی که وارد کارخانه می شوند نیز باید بررسی شوند، از جمله میزان انقباض باند الاستیک، سرعت چسبندگی پوشش چسب، صافی زیپ و غیره و مواد کمکی که نمیتوانند برآورده شوند الزامات مورد استفاده قرار نمی گیرد.